لهجه شیرازی و زبان فارسی معیار

عنوان کتاب:

لهجه شیرازی و زبان فارسی معیار

نویسنده: سید‌ رضا برزگر
ناشر: انتشارات کتیبه نوین
قطع کتاب: وزیری
شابک: ۹۷۸-۶۰۰-۹۴۸۶۵-۱-۹
تعداد صفحه: ۹۴

توضیحات

معرفی کتاب: ضرب‌المثل‌ها جزیی از ادبیات شفاهی و عامیانه هستند که در هر زبان و فرهنگی رواج دارند. خاستگاه این امثال گاه از ذهن و زبان مردم نشأت می‌گیرد و در جامعه جاری می‌شود و گاه برآمده از اشعار شاعران مشهور است؛ اما ضرب‌المثل‌ها با توجه به موقعیت جغرافیایی گویشوران، با لهجه‌های خاص آن منطقه در زبان بیان می‌شوند که گاه با زبان معیار، تفاوت‌ها و شباهت‌های بسیاری دارند؛ بنابراین ضرب‌المثل‌ها در لهجه شیرازی نیز از این امر مستثنا نیستند و با زبان فارسی معیار متفاوت‌اند، درعین‌حال که شباهت‌هایی هم دارند. در این کتاب به بررسی و مطالعه شباهت‌ها و تفاوت‌های ضرب‌المثل‌ها در لهجه شیرازی با زبان فارسی معیار، با توجه به اصول هایمز پرداخته می‌شود. کتاب حاضر نشان می‌دهد که ضرب‌المثل‌ها در لهجه شیرازی تفاوت چندانی با زبان فارسی معیار ندارد ولی بااین‌حال در برخی واژه‌ها در لهجه شیرازی با فارسی معیار کاملاً ناهمسان هستند و برخی تنها تفاوت‌های آوایی دارند. در بین ادبیات شفاهی، ضرب‌المثل‌ها به دلیل فراگیر بودن واژگان و محتوا، ایجاز، هارمونی و بیش از همه بار کنایه‌ای که دارد و در ارتباط با مردم و گروه و برخوردهای ساده بیانی، کارکرد اجتماعی گسترده‌تری دارند و از طرف دیگر هر زبانی به مقتضای شرایطی چون تعلق اهل آن به منطقه جغرافیایی، طبقه اجتماعی، جنسیت، قومیت، سن و تحصیلات سخن‌گویان دارای گونه‌های متعدد است. از میان آن‌ها یک و احتمالاً چندگونه از اعتبار بیشتری برخوردارند و به‌عنوان زبان مشترک پذیرفته‌شده‌اند. کسانی که این گونه‌های خاص را به کار می‌برند نسبت به سایر گونه‌ها از منزلت بیشتری برخوردار می‌گردند. ازاین‌رو، سخن‌گویان به استفاده از آن بیشتر گرایش پیدا می‌کنند و در جامعه‌شناسی زبان ازاین‌گونه خاص به‌عنوان زبان معیار نامبرده می‌شود. علاوه بر این، زبان گونه‌ای است که افراد تحصیل‌کرده بدان تکلّم می‌کنند و در پخش اخبار و سایر موقعیت‌های مشابه به کار می‌رود. همچنین زبان معیارگونه‌ای معتبر از یک زبان است که بیشتر به‌وسیله گویندگان تحصیل‌کرده‌ای که در مراکز فرهنگی و سیاسی یک کشور زندگی می‌کنند به کار می‌رود. این‌گونه غالباً زبان رسمی در آموزش رسانه‌های گروهی نوشتار و سایر موقعیت‌های مشابه است.

کلید واژه ها: زبان معیار، گویش، گونه، لهجه، لهجه شیرازی، تفاوت در لهجه‌های مختلف شیراز، ویژگی‌های لهجه شیرازی، ماهیت ضرب‌المثل، پیشینه امثال فارسی، بار معنایی ضرب‌المثل‌ها، ریشه‌های ضرب‌المثل‌های فارسی، داده‌های زبانی، شیوه‌های گردآوری داده‌ها، درنگی در کاربردشناسی زبان (Pragmatics)، درآمدی بر نظریه هایمز، تطبیق ضرب‌المثل‌ها در لهجه شیرازی با زبان فارسی معیار

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “لهجه شیرازی و زبان فارسی معیار”
فهرست